EFTALİT

Günün karalaması

Anlatmak zor bazen içimden geçenleri.
El vermiyor dilim değinmek istediklerim bu değil.
Sadece şunu bil; karanlık dehlizim.
İki gönül eri yelkensiz de yüzer bizim gemi.

Deniz mehtabını saklar bizden en sığ koylarda
Bu şehrin gençleri kaptırmış kendini bir denizkızına
Onları aldatıp kaybolur deniz kızı aniden
Gök feryada durur ve insan kaçar akdenizden

Şair diyor bırakıver gel ardına bir gün dön geri
Yarını,geçmişi,öfkeni,sevgini sil her şeyi
Sözler yalanmış insan kararmış rengi yokmuş
Mutluluk sürgünmüş olsun gönlüm razı değil inan ki

Ne umut var sarılacak bak ne de avutacak bir insan
Ne kadar arif olsan yetmez kâr etmiyor hiç bir lisan
Dokunsan çıldıracak feryat eder insanlığım
Ancak yaşanacak bişey yok tozunu kaldır yalnızlığın